Metakaolin, podobnie jak popiół lotny, jest dodatkiem do cementu typu II o utajonych właściwościach hydraulicznych (pucolanowych), dzięki któremu można zastąpić część cementu. Surowcem do produkcji metakaolinu jest kaolin, należący do grupy krzemianów warstwowych i glinokrzemianów. Jego wytwarzanie odbywa się poprzez obróbkę cieplną (kalcynację) w temperaturze 500–800°C, podczas której z układu usuwane są międzywarstwowe grupy hydroksylowe. Metakaolin reaguje z portlandytem (wodorotlenkiem wapnia), tworząc nierozpuszczalne w wodzie fazy — uwodniony krzemian wapnia (C-S-H) oraz uwodniony glinokrzemian wapnia (C-A-S-H), obecne w betonach. Dla metakaolinów charakterystyczna jest średnia wielkość cząstek (d50) wynosząca 3–5 µm, czyli większa niż w przypadku mikrokrzemionki, ale o rząd wielkości mniejsza niż w przypadku cementu portlandzkiego. Powierzchnia właściwa (wg Blaine'a) mieści się w przedziale od 23 000 do 26 000 cm2/g.
Popioły lotne marki Microsit to dodatki do cementu typu II o utajonych właściwościach hydraulicznych (pucolanowych) — oczyszczone i klasyfikowane według wielkości ziarna. W naszej ofercie dostępne są następujące typy: Microsit 10 (wielkość ziarna d95 10 µm), Microsit 20 (d95 20 µm), Microsit 90 S (d95 90 µm). Dzięki niemal idealnie kulistemu kształtowi ziaren, popioły Microsit poprawiają proces samozagęszczania betonu i zmniejszają zapotrzebowanie na upłynniacz. Wysoki współczynnik k każdego typu popiołu Microsit umożliwia ich stosowanie w cementach typu CEM II oraz CEM III. Dzięki zmniejszaniu objętości porów oraz poprawie rozkładu porów w betonie, popioły Microsit zwiększają odporność betonów na korozję wymywającą oraz na pęcznienie korozyjne wywołane siarczanami. Powstająca w ten sposób bardziej zwarta matryca znacząco zwiększa również odporność powierzchni betonów i zapraw na ścieranie. Ponieważ popioły Microsit są pucolanami klasy „F”, zawierają więcej amorficznego dwutlenku krzemu w porównaniu z popiołami klasy „C”.
